Welke 1G SFP van derden overbrugt daadwerkelijk een singlemode-traject van 115 km op een Catalyst 6506
We hebben een gehuurd dark pair tussen twee POP's, ruwweg 115 km, en beide kanten landen op een Cisco Catalyst 6506. De eis is bescheiden: één gigabit, geen DWDM, geen kanaalplan, gewoon een werkende point-to-point link. Wat ik terugkreeg toen ik Cisco vroeg hoe ik dit uit hun eigen catalogus zou bouwen, was een op EDFA gebaseerd versterkt ontwerp, dat een veelvoud kost van de rest van het project.
- Uiteinden: Cisco Catalyst 6506 aan beide kanten
- Traject: ~115 km singlemode, gehuurd, ondergronds, historie onbekend
- Dienst: 1 Gbit/s Ethernet
- Optiek: nog niets besteld
Rekensom tot nu toe, voor iemand ertegen protesteert:
115 km x ~0.2 dB/km @ 1550 nm = ~23 dB of fibre
+ ~0.5 dB per connector
+ splices: count unknown, plant never characterisedWat ik heb gedaan: de fiberprovider om een end-to-end verliescijfer en een aantal splitsingen gevraagd en een schouderophalen gekregen, en het versterkte ontwerp laten prijzen en de offerte apart gelegd.
Voordat ik langeafstand-compatibele optiek ga kopen op basis van datasheet-cijfers: wie heeft daadwerkelijk een 1G-traject in dit bereik gedraaid op een module van een derde partij, en welke? Ik hoor liever wat er brandt en verkeer doorlaat dan wat een productblad beweert.
Comments 5
Aan de Cisco-kant heb je je antwoord al: voor die afstand is hun eigen aanbeveling het versterkte ontwerp, en dat is precies waarom operators met trajecten in dit bereik uitkomen bij compatibele langeafstandsoptiek.
Twee namen komen hierbij naar boven. Transition Networks maakt een Cisco-gecodeerde SFP met een rating van 150 km, de gebruikelijke keuze voor een traject van jouw lengte - je koopt het extra bereik als marge op een fiberaanleg die jij niet hebt gebouwd en niet kunt inspecteren. SmartOptics is de andere naam die een offerte waard is; zij bouwen optiek voor Brocade en maken Cisco-blueprint-compatibele modules, dus de 6506 neemt ze op dezelfde manier aan.
En bewaar de offerte voor het versterkte ontwerp in plaats van hem weg te gooien. Als het traject slechter meet dan welke losse optiek dan ook kan dragen, kom je daar toch uit, en dan wil je dat cijfer bij de hand hebben als je terug moet voor budget.
Een schouderophalen is geen antwoord bij een traject van deze lengte, en ik zou de provider daar niet mee weg laten komen. Bij ondergrondse gehuurde fiber zijn het de lasverbindingen die het budget bepalen, niet de kilometers, dus met een onbekende historie zit er een onbekende term middenin je rekensom. Laat ze het meten, of betaal iemand anders ervoor: end-to-end verlies in dB bij 1550 nm met een bron en een powermeter, plus een OTDR-trace zodat je ziet hoeveel splitsingen er echt in het pad zitten. Dat getal, niet de lengte, bepaalt wat hier mogelijk is, en het moet binnen zijn voordat er een optiek wordt besteld.
De vraag die ik wel voor je heb: is 1 Gbit de uiteindelijke eis, of de eis voor nu? Het verstandige antwoord verandert behoorlijk als er over twee jaar iemand opduikt die 10G op hetzelfde pair wil, en dat weet je liever terwijl de meetploeg nog ter plaatse is.
Een andersoortige oplossing die voor ons op bijna dezelfde afstand werkte: in plaats van alles binnen de switchcage te doen, hebben we aan elk uiteinde van het traject een Transition Networks two-port line driver gehangen, die een LX12 long-haul-signaal zo'n 110 km ver duwde en gewoon 1000BASE-SX doorgaf aan een paar 6509's. De switches hebben het lange traject nooit gezien.
De rekensom vooraf was G.652 op ongeveer 0,2 dB/km bij 1550 nm plus ongeveer 0,5 dB per connector. Het afgeronde traject kwam uit op ongeveer 22,5 dB van eind tot eind, tegenover een LX12-budget van ruwweg 32 dB, dus we hadden echte marge in plaats van dat we de laatste dB moesten scharrelen. MRV en Metrobility waren de andere twee kandidaten die we bekeken, we hebben ze alleen nooit verder dan de offerte gebracht.
Ik zou dit niet presenteren als hét antwoord voor jouw link - onze fiber was gekarakteriseerd voordat er iets werd besteld, en die van jou is dat niet. Maar het is de moeite waard om naast het versterkte ontwerp te laten prijzen, en het had geen versterker nodig.
Over het sourcen van de compatibele module: als dit je eerste stap weg van merkoptiek is, is FlexOptix een veilig startpunt. Het is de naam die elke keer opduikt als iemand vraagt om een equivalent van derden voor een duur Cisco-onderdeel - de QSFP-100G-LR4-S op ASR- en Nexus-boxen is het standaardvoorbeeld - en de coderingskant ervan is een opgelost probleem in plaats van een experiment.
Regionaal zijn er ook leveranciers die op bestelling een module coderen naar een Cisco-blueprint en daar met een schriftelijke compatibiliteitsverklaring achter staan; Gigalink, SNR en Modultech doen dat allemaal waar ik werk. Voor een langeafstandsonderdeel dat ergens in een hut komt te zitten en lastig te wisselen is, moet die verklaring op schrift staan vóór de bestelling, niet na de eerste storing.
Eén regel hierboven verdient tegenspraak: een onderdeel van 150 km bestellen voor een traject van 115 km is niet "het extra bereik als marge kopen". Die rating is een maximum onder datasheet-omstandigheden - schone fiber, ideale connectoren - en zegt op zichzelf niets over of jouw specifieke pair binnen het optische budget van de module past. Twee trajecten van dezelfde lengte kunnen meerdere dB uit elkaar liggen, afhankelijk van hoeveel lasverbindingen erin verstopt zitten.
Marge is wat overblijft nadat je het gemeten verlies van het budget van de module aftrekt, en die moet dekken wat de meting van vandaag niet laat zien. Connectoren worden aangeraakt en verslechteren. Er komen splitsingen bij: elke kabelbreuk en -reparatie over de levensduur van een ondergronds traject kost je nog een paar lasverbindingen, en die gaan er nooit meer uit. Laat daar bij het bestellen ruimte voor, want niemand vervangt de optiek van een werkende link voor een fractie van een dB, ze kijken gewoon toe hoe de fouten oplopen.