Czy strojone moduły SFP+ w ogóle istnieją, i czy mogę użyć takiego na urządzeniu bez polecenia wavelength
Odpalamy garść kanałów po jednej parze metro z pasywnym mux i demux po obu końcach, plan 100 GHz. Wszystko, co faktycznie mogę zdobyć, to DWDM SFP+ o stałej długości fali, osobny numer partu na kanał, i trzymanie zapasów w ten sposób robi się absurdalne.
- agregacja 10G po obu końcach, same klatki SFP+, w całym parku nigdzie ani jednego XFP
- pasywny DWDM mux/demux, rozstaw 100 GHz
- każdy DWDM SFP+ w katalogach to pojedynczy stały kanał; jedyny numer partu strojonego 10G, jaki w ogóle mogę znaleźć w sprzedaży, to DWDM-XFP-C, a to jest XFP
- jedno z dwóch urządzeń w ogóle nie ma konfiguracji optyki pod interfejsem
Co inne platformy najwyraźniej udostępniają, w zestawieniu z tym, co mam tutaj:
transceiver channel <n> # what some platforms use
wavelength <n> # ... or this, under the DWDM controller
(this box) # neither keyword exists under the 10G interfaceWypróbowane do tej pory:
- przeszedłem całe drzewo konfiguracji interfejsu w poszukiwaniu czegokolwiek związanego z optyką, nic tam nie ma
- zapytałem dwóch dostawców o strojony SFP+ i od obu dostałem "mamy w magazynie tylko stałe kanały"
Więc dwa pytania. Czy strojone moduły SFP+ w ogóle istnieją jako produkt, czy XFP to jedyny formfaktor 10G, który je dostaje? A jeśli istnieją, czy host bez poleceń strojenia jest twardą blokadą, czy jest jakiś sposób to obejść?
Show original (English)
Also available in: English
العربية
Deutsch
Español
Français
हिन्दी
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
한국어
Nederlands
Polski
Português
Русский
Türkçe
Tiếng Việt
简体中文
Comments 4
Istnieją. Powód, dla którego odpowiedź zawsze brzmi mętnie, jest taki, że dwie różne właściwości nazywa się "strojonymi" jednym tchem.
Jedna to strojenie po siatce DWDM: prawdziwy strojony siedzi na planie 50/100 GHz i pokrywa coś koło 80 kanałów, więc jeden numer partu zastępuje całą twoją półkę zapasów per kanał.
Druga to możliwość przekonfigurowania modułu pod inną platformę hosta, co nie ma nic wspólnego z długością fali, i to jest w istocie to, o co chodzi w dużej części narzędzi vendorskich.
To drugie rozróżnienie jest właśnie powodem, dla którego brak polecenia wavelength na twoim urządzeniu jest bez znaczenia. Strojony SFP+ można ustawić zewnętrznie przez skrzynkę kontrolną, zanim jeszcze zbliży się do switcha. Gdy kanał jest już w niego wpisany, host po prostu widzi zwykły moduł DWDM o stałej długości fali i tak go traktuje, więc po stronie platformy nie ma nic do konfigurowania. Trzymasz w magazynie jedno SKU i sam ustawiasz kanał w momencie wdrożenia.
Jeśli urządzenie na drugim końcu ma te polecenia, jak najbardziej ich użyj (transceiver channel w jednej odmianie, wavelength pod kontrolerem DWDM w innej), ale to wygoda, nie wymóg.
Jedno, co bym jeszcze powiedział: na długim odcinku sięgnąłbym po strojony XFP zamiast SFP+, budżet mocy na mniejszym formfaktorze bywa ciaśniejszy.
Ostatni akapit to część, z którą bym polemizował. Nie ma tu żadnej kary budżetowej za mniejszy formfaktor, strojony SFP+ i strojony XFP lądują przy mniej więcej tej samej czułości odbiornika, jakieś -24 dBm, więc zasięg wychodzi tak samo w obu przypadkach. Wybierz formfaktor, jaki dają ci twoje klatki, a nie ten, o którym folklor mówi, że jest mocniejszy.
Zamiast tego warto pilnować dwóch rzeczy. Mieszanie strojonego 50 GHz ze stałą optyką 100 GHz na tym samym planie powodowało realne kłopoty z interoperacyjnością, więc trzymaj cały odcinek na jednej siatce. I zdarzało się, że strojone moduły zgłaszały numer kanału, który nie zgadzał się z długością fali, na jakiej faktycznie nadawały, zwłaszcza XFP, więc jeśli twój plan to 100 GHz, miej sztuki ustawione fabrycznie na kanały 100 GHz i weryfikuj na porcie mux zamiast ufać temu, co wypisuje switch.
To rozstrzyga sprawę. Dwa sklepy, które pytałem, w ogóle nie trzymają strojonych, ale trzeci ma, i wpisali kanały swoją skrzynką kontrolną, zanim moduły wysłali. Oba końce wstały jako zwykłe sztuki DWDM o stałej długości fali. Urządzeniu bez poleceń optyki jest to zupełnie obojętne, widzi DWDM SFP+ i linkuje, a kanały wylądowały tam, gdzie oczekuje ich mux.
Jedno SKU na półce, kanał wpisywany przy wdrożeniu. Dokładnie jak opisano, dzięki.
Sztuki ustawione fabrycznie będące niewidoczne dla hosta działają w obie strony: host też przestaje traktować je jako coś specjalnego, a monitoring zbudowany wokół optyki krótkiego zasięgu zaczyna krzyczeć. Switche Brocade FC na Fabric OS 7.x to klasyczny przykład, DWDM SFP+ firm trzecich linkują bez problemu, a potem log zapełnia się:
Z modułem nic złego. Fabric Watch wychodzi z fabryki z pułapem 50 mA dla prądu polaryzacji SFP, co pasuje do laserów krótkiego zasięgu, podczas gdy laser DWDM robi się interesujący dopiero gdzieś powyżej 110 mA. Więc podnosisz własny próg zamiast gonić za optyką:
Potrzebna jest do tego licencja Fabric Watch, plus Extended Fabric na długie odcinki, i dotyczy to konkretnie Fabric Watch na FOS 7.x. Ogólna lekcja jednak się przenosi: gdy optyka DWDM trafia do urządzenia, które dotąd widziało tylko sztuki krótkiego zasięgu, sprawdź, co jego progi uznają za normę.